czwartek, 13 sierpnia 2015

Łyżeczka cukru, pół szklanki szaleństwa… Ups!



Także dziś trochę o tym jaka to Olszewska zwariowana. Delikatnie mówiąc w dzieciństwie rąbnęłam kilka razy głową o beton, coś tam mi się poprzestawiało i wyrosło to-to na takiego dzikusa. Pisałam już wcześniej, że nie lubię siedzieć w miejscu, w domu, przed ekranami i całym sercem to podtrzymuję. Więc sprawy mają się tak, że dziś ciężko znaleźć ludzi zwariowanych, kochających przygody i zabawę. Dlaczego? Otóż sama nie wiem. Mamy to szczęście, że żyjemy w czasach w których na ogół toleruje się osoby nietypowe, szalone, nie mówię tu rzecz jasna o ludziach robiących sobie krzywdę dla szpanu i pieniędzy, tylko o takich, które, np. mają swoją pasję, niestandardową i pokazują ją światu. Mimo to większość siedzi cicho pod swoim kocykiem i popija kawę oglądając po raz setny ten sam odcinek serialu. Takie osoby, osoby bez zainteresowań i chęci są po prostu nudne. Jeśli nie wyjdziemy z naszych małych, szarych światków i nie spróbujemy oddychać innym powietrzem nie osiągniemy wyznaczonych celów, nie spełnimy marzeń. Czas się otworzyć, spojrzeć do przodu i uśmiechnąć się, chociażby nieidealnie białymi zębami i ukruszoną jedynką!




Jestem pozytywnie nastawiona do nowych odkryć, nie boję się potaplać w błocie, wytarzać w piasku czy wyjść w nocy do lasu. Przykładem tego jest mój chrzest obozowy – kazali nam pod koniec wskoczyć w nocy, w piżamach do wody. Dostaliśmy pozwolenie zamoczyć tylko nogi, ale co tam, Olszewska dzida do wody i byłam prawie cała mokra. Tak samo dziś, wyszłam z przyjaciółką się przejść i nie zważając na to, że nie mam stroju wskoczyłam w koszulce i spodenkach do jeziora. Nie będę liczyć, ile razy zdarzyło mi się będąc na wsi skoczyć na ziemię z kilkumetrowego stosu siana czy bujanie się na huśtawce zawieszonej na drewnianej belce dachu kilka metrów w górę. Często przy tym występowały sińce, zadrapania, strupy, a na kolanach mam parę blizn. Jestem z tego jednak zadowolona, bo bez tej odrobiny szaleństwa moje życie byłoby nudne i czuję, że naprawdę wykorzystuję dzieciństwo i czerpię z niego każdą częścią serca. 



 

  Wszystkie osoby widoczne na zdjęciu zostały zapytane o zgodę na umieszczenie ich twarzy na blogu :)

 

1 komentarz:

  1. Dalej zainteresowana zrobieniem nagłówka?
    Odezwij się u mnie w zakładce desing lub na gmailu. ;)
    caroberry.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń