A jak to ze mną było?
Spontanicznie, nie ma żadnej niesamowitej historii związanej z moim wstąpieniem
do drużyny, ale zapamiętam ten dzień chyba do końca życia, a z pewnością do
końca mojej harcerskiej przygody, która, mam nadzieję - będzie trwać jeszcze wiele lat! Harcerstwo
dało mi wiele, wiele i jeszcze więcej. Poznałam ludzi wspaniałych, takich jak
ja, znalazłam drugą rodzinę – mój cudowny Eventyr. Zapukałam cicho do drzwi
harcerzy 5 września 2014 roku, otworzyli
swoje serca i rozpalili we mnie ogień. Przez ten rok wiele się nauczyłam,
nabrałam dystansu do siebie, pozbyłam się bariery chłopak – dziewczyna, znalazłam
nierodzoną siostrę i odkryłam uroki życia w lesie. Ludziom może się wydawać, że
w harcerstwie nie ma nic fajnego – baczność, spocznij i spanie w zimnym
namiocie. Cóż, po pierwsze, takie osoby nie poczuły magii przemarznięcia po
nocy spędzonej na kanadyjce, pobudki o 3 nad ranem ze słowami „Alarm
przeciwpożarowy, zbiórka na placu apelowym” oraz dotyku iskier z ogniska
wypalających dziury w rajstopach. Po drugie, nie ma nic piękniejszego w naszym
harcerskim życiu niż pokazywanie innym jak działamy, co robimy i jak bardzo się
kochamy. Jest to cudowna miłość, braterska. Nie twierdzę, że zawsze jest
różowo, czasami są kłótnie, nie każdy się lubi, ale razem tworzymy rodzinę,
którą chcemy powiększać.
Dołączając do harcerstwa nie
sądziłam, że osiągnę tak wiele – na obozie, przy wschodzie słońca złożyłam
przyrzeczenie, zdobyłam kilka sprawności i rzecz dla mnie najważniejsza, czyli
to, że zostałam w mojej drużynie przyboczną. Nie jestem pewna, czemu akurat ja,
czy to był dobry wybór? Okaże się. Nie przeczę, że wyjątkowo szybko zaczęłam
pełnić jakąś funkcję, ale myślę, że będzie to dla mnie dobry sprawdzian.
Tylko raz zadałam sobie pytanie „czy
to na pewno to?” i zaraz złapałam się za głowę zastanawiając się, jak mogłam w
ogóle o czymś takim pomyśleć. Czasem trzeba coś zrobić, załatwić czy pójść, ale
w zamian dostajemy tyle, że nasze obowiązki, choć są dla nas ważne, znikają
przy wszystkich przyjemnościach.
A dzisiejszy wpis dedykuję Idze,
mojej najlepszej przyjaciółce i siostrze, oraz Bartkowi, mojemu drużynowemu
który pisząc „słyszałem, że masz bloga” sprawił, że nabrałam chęci do pisania i
zaraz do głowy wpadł mi pomysł na wpis.
Już dziś wstąp w szeregi
harcerzy! Czuwka!
Polecam czytać przy jakiejkolwiek
piosence harcerskiej, a szczególnie przy płycie Będzie Dobrze i Dworcowej 56 „Zakochaj
się w harcerstwie”.
Zdjęcia: Iga Łukiewska i... cóż, na obozie ktoś też robił! :D


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz